can vermek

verb

expansion: can vermek

tr-conj

i

forms:
can veririm (aorist singular third-person)
can verirsin (aorist first-person plural)
can verir (aorist plural second-person)
can veririz (aorist plural third-person)
can verirsiniz (aorist)
can verirler (aorist)
can verirmişim (aorist inferential)
can verirmişsin (aorist second-person singular)
can verirmiş (aorist singular third-person)
can verirmişiz (aorist first-person plural)
can verirmişsiniz (aorist plural second-person)
can verirlermiş (aorist plural third-person)
can verirdim (aorist past)
can verirdin (aorist second-person singular)
can verirdi (aorist singular third-person)
can verirdik (aorist first-person plural)
can verirdiniz (aorist plural second-person)
can verirlerdi (aorist plural third-person)
can verirsem (aorist conditional)
can verirsen (aorist second-person singular)
can verirse (aorist singular third-person)
can verirsek (aorist first-person plural)
can verirseniz (aorist plural second-person)
can verirlerse (aorist plural third-person)
can veriyorum (continuative singular third-person)
can veriyorsun (continuative first-person plural)
can veriyor (continuative plural second-person)
can veriyoruz (continuative plural third-person)
can veriyorsunuz (continuative)
can veriyorlar (continuative)
can veriyormuşum (continuative inferential)
can veriyormuşsun (continuative second-person singular)
can veriyormuş (continuative singular third-person)
can veriyormuşuz (continuative first-person plural)
can veriyormuşsunuz (continuative plural second-person)
can veriyorlarmış (continuative plural third-person)
can veriyordum (continuative past)
can veriyordun (continuative second-person singular)
can veriyordu (continuative singular third-person)
can veriyorduk (continuative first-person plural)
can veriyordunuz (continuative plural second-person)
can veriyorlardı (continuative plural third-person)
can veriyorsam (conditional continuative)
can veriyorsan (continuative second-person singular)
can veriyorsa (continuative singular third-person)
can veriyorsak (continuative first-person plural)
can veriyorsanız (continuative plural second-person)
can veriyorlarsa (continuative plural third-person)
can vermişim (inferential singular third-person)
can vermişsin (first-person inferential plural)
can vermiş (inferential plural second-person)
can vermişiz (inferential plural third-person)
can vermişsiniz (inferential)
can vermişler (inferential)
can vermişmişim (inferential)
can vermişmişsin (inferential second-person singular)
can vermişmiş (inferential singular third-person)
can vermişmişiz (first-person inferential plural)
can vermişmişsiniz (inferential plural second-person)
can vermişlermiş (inferential plural third-person)
can vermiştim (inferential past)
can vermiştin (inferential second-person singular)
can vermişti (inferential singular third-person)
can vermiştik (first-person inferential plural)
can vermiştiniz (inferential plural second-person)
can vermişlerdi (inferential plural third-person)
can vermişsem (conditional)
can vermişsen (inferential second-person singular)
can vermişse (inferential singular third-person)
can vermişsek (first-person inferential plural)
can vermişseniz (inferential plural second-person)
can vermişlerse (inferential plural third-person)
can vereceğim (future singular third-person)
can vereceksin (first-person future plural)
can verecek (future plural second-person)
can vereceğiz (future plural third-person)
can vereceksiniz (future)
can verecekler (future)
can verecekmişim (future inferential)
can verecekmişsin (future second-person singular)
can verecekmiş (future singular third-person)
can verecekmişiz (first-person future plural)
can verecekmişsiniz (future plural second-person)
can vereceklermiş (future plural third-person)
can verecektim (future past)
can verecektin (future second-person singular)
can verecekti (future singular third-person)
can verecektik (first-person future plural)
can verecektiniz (future plural second-person)
can vereceklerdi (future plural third-person)
can vereceksem (conditional future)
can vereceksen (future second-person singular)
can verecekse (future singular third-person)
can vereceksek (first-person future plural)
can verecekseniz (future plural second-person)
can vereceklerse (future plural third-person)
can vermekteyim (progressive singular third-person)
can vermektesin (first-person plural progressive)
can vermekte (plural progressive second-person)
can vermekteyiz (plural progressive third-person)
can vermektesiniz (progressive)
can vermekteler (progressive)
can vermekteymişim (inferential progressive)
can vermekteymişsin (progressive second-person singular)
can vermekteymiş (progressive singular third-person)
can vermekteymişiz (first-person plural progressive)
can vermekteymişsiniz (plural progressive second-person)
can vermektelermiş (plural progressive third-person)
can vermekteydim (past progressive)
can vermekteydin (progressive second-person singular)
can vermekteydi (progressive singular third-person)
can vermekteydik (first-person plural progressive)
can vermekteydiniz (plural progressive second-person)
can vermektelerdi (plural progressive third-person)
can vermekteysem (conditional progressive)
can vermekteysen (progressive second-person singular)
can vermekteyse (progressive singular third-person)
can vermekteysek (first-person plural progressive)
can vermekteyseniz (plural progressive second-person)
can vermektelerse (plural progressive third-person)
can vermeliyim (necessitative singular third-person)
can vermelisin (first-person necessitative plural)
can vermeli (necessitative plural second-person)
can vermeliyiz (necessitative plural third-person)
can vermelisiniz (necessitative)
can vermeliler (necessitative)
can vermeliymişim (inferential)
can vermeliymişsin (necessitative second-person singular)
can vermeliymiş (necessitative singular third-person)
can vermeliymişiz (first-person necessitative plural)
can vermeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
can vermelilermiş (necessitative plural third-person)
can vermeliydim (necessitative past)
can vermeliydin (necessitative second-person singular)
can vermeliydi (necessitative singular third-person)
can vermeliydik (first-person necessitative plural)
can vermeliydiniz (necessitative plural second-person)
can vermelilerdi (necessitative plural third-person)
can vermeliysem (conditional)
can vermeliysen (necessitative second-person singular)
can vermeliyse (necessitative singular third-person)
can vermeliysek (first-person necessitative plural)
can vermeliyseniz (necessitative plural second-person)
can vermelilerse (necessitative plural third-person)
can verdim (past singular third-person)
can verdin (first-person past plural)
can verdi (past plural second-person)
can verdik (past plural third-person)
can verdiniz (past)
can verdiler (past)
can verdiydim (past)
can verdiydin (past second-person singular)
can verdiydi (past singular third-person)
can verdiydik (first-person past plural)
can verdiydiniz (past plural second-person)
can verdilerdi (past plural third-person)
can verdiysem (conditional past)
can verdiysen (past second-person singular)
can verdiyse (past singular third-person)
can verdiysek (first-person past plural)
can verdiyseniz (past plural second-person)
can verdilerse (past plural third-person)
can versem (conditional singular third-person)
can versen (conditional first-person plural)
can verse (conditional plural second-person)
can versek (conditional plural third-person)
can verseniz (conditional)
can verseler (conditional)
can verseymişim (inferential)
can verseymişsin (conditional second-person singular)
can verseymiş (conditional singular third-person)
can verseymişiz (conditional first-person plural)
can verseymişsiniz (conditional plural second-person)
can verselermiş (conditional plural third-person)
can verseydim (conditional past)
can verseydin (conditional second-person singular)
can verseydi (conditional singular third-person)
can verseydik (conditional first-person plural)
can verseydiniz (conditional plural second-person)
can verselerdi (conditional plural third-person)
can vereyim (optative singular third-person)
can veresin (first-person optative plural)
can vere (optative plural second-person)
can verelim (optative plural third-person)
can veresiniz (optative)
can vereler (optative)
can vereymişim (inferential optative)
can vereymişsin (optative second-person singular)
can vereymiş (optative singular third-person)
can vereymişiz (first-person optative plural)
can vereymişsiniz (optative plural second-person)
can verelermiş (optative plural third-person)
can vereydim (optative past)
can vereydin (optative second-person singular)
can vereydi (optative singular third-person)
can vereydik (first-person optative plural)
can vereydiniz (optative plural second-person)
can verelerdi (optative plural third-person)
can ver (first-person imperative plural)
can versin (imperative plural second-person)
can verin (imperative)
can versinler (imperative)
can veriniz (imperative second-person singular)
can veriniz (imperative plural second-person)
can versene (imperative second-person singular)
can versenize (imperative plural second-person)
can vermek (imperative infinitive)
can verme (imperative noun-from-verb)
can veren (imperative imperfective impersonal participle)
can vermiş (imperative impersonal participle perfective)
can verecek (imperative impersonal participle prospective)
can verdiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
can verdiğin (non-prospective participle second-person singular)
can verdiği (non-prospective participle singular third-person)
can verdiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
can verdiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
can verdikleri (non-prospective participle plural third-person)
can vereceğim (imperative participle personal prospective singular)
can vereceğin (participle prospective second-person singular)
can vereceği (participle prospective singular third-person)
can vereceğimiz (first-person participle plural prospective)
can vereceğiniz (participle plural prospective second-person)
can verecekleri (participle plural prospective third-person)
can verirken (plural)
can verince (specific)
can verip
can vereli
can veresiye
can verdikçe
can vererek (plural)
can vere vere
can verircesine
can vermem (aorist negative singular third-person)
can vermezsin (aorist first-person negative plural)
can vermez (aorist negative plural second-person)
can vermeyiz (aorist negative plural third-person)
can vermezsiniz (aorist negative)
can vermezler (aorist negative)
can vermezmişim (aorist inferential negative)
can vermezmişsin (aorist negative second-person singular)
can vermezmiş (aorist negative singular third-person)
can vermezmişiz (aorist first-person negative plural)
can vermezmişsiniz (aorist negative plural second-person)
can vermezlermiş (aorist negative plural third-person)
can vermezdim (aorist negative past)
can vermezdin (aorist negative second-person singular)
can vermezdi (aorist negative singular third-person)
can vermezdik (aorist first-person negative plural)
can vermezdiniz (aorist negative plural second-person)
can vermezlerdi (aorist negative plural third-person)
can vermezsem (aorist conditional negative)
can vermezsen (aorist negative second-person singular)
can vermezse (aorist negative singular third-person)
can vermezsek (aorist first-person negative plural)
can vermezseniz (aorist negative plural second-person)
can vermezlerse (aorist negative plural third-person)
can vermiyorum (continuative negative singular third-person)
can vermiyorsun (continuative first-person negative plural)
can vermiyor (continuative negative plural second-person)
can vermiyoruz (continuative negative plural third-person)
can vermiyorsunuz (continuative negative)
can vermiyorlar (continuative negative)
can vermiyormuşum (continuative inferential negative)
can vermiyormuşsun (continuative negative second-person singular)
can vermiyormuş (continuative negative singular third-person)
can vermiyormuşuz (continuative first-person negative plural)
can vermiyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
can vermiyorlarmış (continuative negative plural third-person)
can vermiyordum (continuative negative past)
can vermiyordun (continuative negative second-person singular)
can vermiyordu (continuative negative singular third-person)
can vermiyorduk (continuative first-person negative plural)
can vermiyordunuz (continuative negative plural second-person)
can vermiyorlardı (continuative negative plural third-person)
can vermiyorsam (conditional continuative negative)
can vermiyorsan (continuative negative second-person singular)
can vermiyorsa (continuative negative singular third-person)
can vermiyorsak (continuative first-person negative plural)
can vermiyorsanız (continuative negative plural second-person)
can vermiyorlarsa (continuative negative plural third-person)
can vermemişim (inferential negative singular third-person)
can vermemişsin (first-person inferential negative plural)
can vermemiş (inferential negative plural second-person)
can vermemişiz (inferential negative plural third-person)
can vermemişsiniz (inferential negative)
can vermemişler (inferential negative)
can vermemişmişim (inferential negative)
can vermemişmişsin (inferential negative second-person singular)
can vermemişmiş (inferential negative singular third-person)
can vermemişmişiz (first-person inferential negative plural)
can vermemişmişsiniz (inferential negative plural second-person)
can vermemişlermiş (inferential negative plural third-person)
can vermemiştim (inferential negative past)
can vermemiştin (inferential negative second-person singular)
can vermemişti (inferential negative singular third-person)
can vermemiştik (first-person inferential negative plural)
can vermemiştiniz (inferential negative plural second-person)
can vermemişlerdi (inferential negative plural third-person)
can vermemişsem (conditional negative)
can vermemişsen (inferential negative second-person singular)
can vermemişse (inferential negative singular third-person)
can vermemişsek (first-person inferential negative plural)
can vermemişseniz (inferential negative plural second-person)
can vermemişlerse (inferential negative plural third-person)
can vermeyeceğim (future negative singular third-person)
can vermeyeceksin (first-person future negative plural)
can vermeyecek (future negative plural second-person)
can vermeyeceğiz (future negative plural third-person)
can vermeyeceksiniz (future negative)
can vermeyecekler (future negative)
can vermeyecekmişim (future inferential negative)
can vermeyecekmişsin (future negative second-person singular)
can vermeyecekmiş (future negative singular third-person)
can vermeyecekmişiz (first-person future negative plural)
can vermeyecekmişsiniz (future negative plural second-person)
can vermeyeceklermiş (future negative plural third-person)
can vermeyecektim (future negative past)
can vermeyecektin (future negative second-person singular)
can vermeyecekti (future negative singular third-person)
can vermeyecektik (first-person future negative plural)
can vermeyecektiniz (future negative plural second-person)
can vermeyeceklerdi (future negative plural third-person)
can vermeyeceksem (conditional future negative)
can vermeyeceksen (future negative second-person singular)
can vermeyecekse (future negative singular third-person)
can vermeyeceksek (first-person future negative plural)
can vermeyecekseniz (future negative plural second-person)
can vermeyeceklerse (future negative plural third-person)
can vermemekteyim (negative progressive singular third-person)
can vermemektesin (first-person negative plural progressive)
can vermemekte (negative plural progressive second-person)
can vermemekteyiz (negative plural progressive third-person)
can vermemektesiniz (negative progressive)
can vermemekteler (negative progressive)
can vermemekteymişim (inferential negative progressive)
can vermemekteymişsin (negative progressive second-person singular)
can vermemekteymiş (negative progressive singular third-person)
can vermemekteymişiz (first-person negative plural progressive)
can vermemekteymişsiniz (negative plural progressive second-person)
can vermemektelermiş (negative plural progressive third-person)
can vermemekteydim (negative past progressive)
can vermemekteydin (negative progressive second-person singular)
can vermemekteydi (negative progressive singular third-person)
can vermemekteydik (first-person negative plural progressive)
can vermemekteydiniz (negative plural progressive second-person)
can vermemektelerdi (negative plural progressive third-person)
can vermemekteysem (conditional negative progressive)
can vermemekteysen (negative progressive second-person singular)
can vermemekteyse (negative progressive singular third-person)
can vermemekteysek (first-person negative plural progressive)
can vermemekteyseniz (negative plural progressive second-person)
can vermemektelerse (negative plural progressive third-person)
can vermemeliyim (necessitative negative singular third-person)
can vermemelisin (first-person necessitative negative plural)
can vermemeli (necessitative negative plural second-person)
can vermemeliyiz (necessitative negative plural third-person)
can vermemelisiniz (necessitative negative)
can vermemeliler (necessitative negative)
can vermemeliymişim (inferential negative)
can vermemeliymişsin (necessitative negative second-person singular)
can vermemeliymiş (necessitative negative singular third-person)
can vermemeliymişiz (first-person necessitative negative plural)
can vermemeliymişsiniz (necessitative negative plural second-person)
can vermemelilermiş (necessitative negative plural third-person)
can vermemeliydim (necessitative negative past)
can vermemeliydin (necessitative negative second-person singular)
can vermemeliydi (necessitative negative singular third-person)
can vermemeliydik (first-person necessitative negative plural)
can vermemeliydiniz (necessitative negative plural second-person)
can vermemelilerdi (necessitative negative plural third-person)
can vermemeliysem (conditional negative)
can vermemeliysen (necessitative negative second-person singular)
can vermemeliyse (necessitative negative singular third-person)
can vermemeliysek (first-person necessitative negative plural)
can vermemeliyseniz (necessitative negative plural second-person)
can vermemelilerse (necessitative negative plural third-person)
can vermedim (negative past singular third-person)
can vermedin (first-person negative past plural)
can vermedi (negative past plural second-person)
can vermedik (negative past plural third-person)
can vermediniz (negative past)
can vermediler (negative past)
can vermediydim (negative past)
can vermediydin (negative past second-person singular)
can vermediydi (negative past singular third-person)
can vermediydik (first-person negative past plural)
can vermediydiniz (negative past plural second-person)
can vermedilerdi (negative past plural third-person)
can vermediysem (conditional negative past)
can vermediysen (negative past second-person singular)
can vermediyse (negative past singular third-person)
can vermediysek (first-person negative past plural)
can vermediyseniz (negative past plural second-person)
can vermedilerse (negative past plural third-person)
can vermesem (conditional negative singular third-person)
can vermesen (conditional first-person negative plural)
can vermese (conditional negative plural second-person)
can vermesek (conditional negative plural third-person)
can vermeseniz (conditional negative)
can vermeseler (conditional negative)
can vermeseymişim (inferential negative)
can vermeseymişsin (conditional negative second-person singular)
can vermeseymiş (conditional negative singular third-person)
can vermeseymişiz (conditional first-person negative plural)
can vermeseymişsiniz (conditional negative plural second-person)
can vermeselermiş (conditional negative plural third-person)
can vermeseydim (conditional negative past)
can vermeseydin (conditional negative second-person singular)
can vermeseydi (conditional negative singular third-person)
can vermeseydik (conditional first-person negative plural)
can vermeseydiniz (conditional negative plural second-person)
can vermeselerdi (conditional negative plural third-person)
can vermeyeyim (negative optative singular third-person)
can vermeyesin (first-person negative optative plural)
can vermeye (negative optative plural second-person)
can vermeyelim (negative optative plural third-person)
can vermeyesiniz (negative optative)
can vermeyeler (negative optative)
can vermeyeymişim (inferential negative optative)
can vermeyeymişsin (negative optative second-person singular)
can vermeyeymiş (negative optative singular third-person)
can vermeyeymişiz (first-person negative optative plural)
can vermeyeymişsiniz (negative optative plural second-person)
can vermeyelermiş (negative optative plural third-person)
can vermeyeydim (negative optative past)
can vermeyeydin (negative optative second-person singular)
can vermeyeydi (negative optative singular third-person)
can vermeyeydik (first-person negative optative plural)
can vermeyeydiniz (negative optative plural second-person)
can vermeyelerdi (negative optative plural third-person)
can verme (first-person imperative negative plural)
can vermesin (imperative negative plural second-person)
can vermeyin (imperative negative)
can vermesinler (imperative negative)
can vermeyiniz (imperative negative second-person singular)
can vermeyiniz (imperative negative plural second-person)
can vermesene (imperative negative second-person singular)
can vermesenize (imperative negative plural second-person)
can vermemek (imperative infinitive negative)
can vermeme (imperative negative noun-from-verb)
can vermeyen (imperative imperfective impersonal negative participle)
can vermemiş (imperative impersonal negative participle perfective)
can vermeyecek (imperative impersonal negative participle prospective)
can vermediğim (imperative negative non-prospective participle personal singular)
can vermediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
can vermediği (negative non-prospective participle singular third-person)
can vermediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
can vermediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
can vermedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
can vermeyeceğim (imperative negative participle personal prospective singular)
can vermeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
can vermeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
can vermeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
can vermeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
can vermeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
can vermezken (negative plural)
can vermeyince (negative specific)
can vermeyip (negative)
can vermeyeli (negative)
can vermeyesiye (negative)
can vermedikçe (negative)
can vermeyerek (negative plural)
can vermeye vermeye (negative)
can vermezcesine (negative)
can verebilirim (aorist singular third-person)
can verebilirsin (aorist first-person plural)
can verebilir (aorist plural second-person)
can verebiliriz (aorist plural third-person)
can verebilirsiniz (aorist)
can verebilirler (aorist)
can verebilirmişim (aorist inferential)
can verebilirmişsin (aorist second-person singular)
can verebilirmiş (aorist singular third-person)
can verebilirmişiz (aorist first-person plural)
can verebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
can verebilirlermiş (aorist plural third-person)
can verebilirdim (aorist past)
can verebilirdin (aorist second-person singular)
can verebilirdi (aorist singular third-person)
can verebilirdik (aorist first-person plural)
can verebilirdiniz (aorist plural second-person)
can verebilirlerdi (aorist plural third-person)
can verebilirsem (aorist conditional)
can verebilirsen (aorist second-person singular)
can verebilirse (aorist singular third-person)
can verebilirsek (aorist first-person plural)
can verebilirseniz (aorist plural second-person)
can verebilirlerse (aorist plural third-person)
can verebiliyorum (continuative singular third-person)
can verebiliyorsun (continuative first-person plural)
can verebiliyor (continuative plural second-person)
can verebiliyoruz (continuative plural third-person)
can verebiliyorsunuz (continuative)
can verebiliyorlar (continuative)
can verebiliyormuşum (continuative inferential)
can verebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
can verebiliyormuş (continuative singular third-person)
can verebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
can verebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
can verebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
can verebiliyordum (continuative past)
can verebiliyordun (continuative second-person singular)
can verebiliyordu (continuative singular third-person)
can verebiliyorduk (continuative first-person plural)
can verebiliyordunuz (continuative plural second-person)
can verebiliyorlardı (continuative plural third-person)
can verebiliyorsam (conditional continuative)
can verebiliyorsan (continuative second-person singular)
can verebiliyorsa (continuative singular third-person)
can verebiliyorsak (continuative first-person plural)
can verebiliyorsanız (continuative plural second-person)
can verebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
can verebilmişim (inferential singular third-person)
can verebilmişsin (first-person inferential plural)
can verebilmiş (inferential plural second-person)
can verebilmişiz (inferential plural third-person)
can verebilmişsiniz (inferential)
can verebilmişler (inferential)
can verebilmişmişim (inferential)
can verebilmişmişsin (inferential second-person singular)
can verebilmişmiş (inferential singular third-person)
can verebilmişmişiz (first-person inferential plural)
can verebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
can verebilmişlermiş (inferential plural third-person)
can verebilmiştim (inferential past)
can verebilmiştin (inferential second-person singular)
can verebilmişti (inferential singular third-person)
can verebilmiştik (first-person inferential plural)
can verebilmiştiniz (inferential plural second-person)
can verebilmişlerdi (inferential plural third-person)
can verebilmişsem (conditional)
can verebilmişsen (inferential second-person singular)
can verebilmişse (inferential singular third-person)
can verebilmişsek (first-person inferential plural)
can verebilmişseniz (inferential plural second-person)
can verebilmişlerse (inferential plural third-person)
can verebileceğim (future singular third-person)
can verebileceksin (first-person future plural)
can verebilecek (future plural second-person)
can verebileceğiz (future plural third-person)
can verebileceksiniz (future)
can verebilecekler (future)
can verebilecekmişim (future inferential)
can verebilecekmişsin (future second-person singular)
can verebilecekmiş (future singular third-person)
can verebilecekmişiz (first-person future plural)
can verebilecekmişsiniz (future plural second-person)
can verebileceklermiş (future plural third-person)
can verebilecektim (future past)
can verebilecektin (future second-person singular)
can verebilecekti (future singular third-person)
can verebilecektik (first-person future plural)
can verebilecektiniz (future plural second-person)
can verebileceklerdi (future plural third-person)
can verebileceksem (conditional future)
can verebileceksen (future second-person singular)
can verebilecekse (future singular third-person)
can verebileceksek (first-person future plural)
can verebilecekseniz (future plural second-person)
can verebileceklerse (future plural third-person)
can verebilmekteyim (progressive singular third-person)
can verebilmektesin (first-person plural progressive)
can verebilmekte (plural progressive second-person)
can verebilmekteyiz (plural progressive third-person)
can verebilmektesiniz (progressive)
can verebilmekteler (progressive)
can verebilmekteymişim (inferential progressive)
can verebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
can verebilmekteymiş (progressive singular third-person)
can verebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
can verebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
can verebilmektelermiş (plural progressive third-person)
can verebilmekteydim (past progressive)
can verebilmekteydin (progressive second-person singular)
can verebilmekteydi (progressive singular third-person)
can verebilmekteydik (first-person plural progressive)
can verebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
can verebilmektelerdi (plural progressive third-person)
can verebilmekteysem (conditional progressive)
can verebilmekteysen (progressive second-person singular)
can verebilmekteyse (progressive singular third-person)
can verebilmekteysek (first-person plural progressive)
can verebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
can verebilmektelerse (plural progressive third-person)
can verebilmeliyim (necessitative singular third-person)
can verebilmelisin (first-person necessitative plural)
can verebilmeli (necessitative plural second-person)
can verebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
can verebilmelisiniz (necessitative)
can verebilmeliler (necessitative)
can verebilmeliymişim (inferential)
can verebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
can verebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
can verebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
can verebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
can verebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
can verebilmeliydim (necessitative past)
can verebilmeliydin (necessitative second-person singular)
can verebilmeliydi (necessitative singular third-person)
can verebilmeliydik (first-person necessitative plural)
can verebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
can verebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
can verebilmeliysem (conditional)
can verebilmeliysen (necessitative second-person singular)
can verebilmeliyse (necessitative singular third-person)
can verebilmeliysek (first-person necessitative plural)
can verebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
can verebilmelilerse (necessitative plural third-person)
can verebildim (past singular third-person)
can verebildin (first-person past plural)
can verebildi (past plural second-person)
can verebildik (past plural third-person)
can verebildiniz (past)
can verebildiler (past)
can verebildiydim (past)
can verebildiydin (past second-person singular)
can verebildiydi (past singular third-person)
can verebildiydik (first-person past plural)
can verebildiydiniz (past plural second-person)
can verebildilerdi (past plural third-person)
can verebildiysem (conditional past)
can verebildiysen (past second-person singular)
can verebildiyse (past singular third-person)
can verebildiysek (first-person past plural)
can verebildiyseniz (past plural second-person)
can verebildilerse (past plural third-person)
can verebilsem (conditional singular third-person)
can verebilsen (conditional first-person plural)
can verebilse (conditional plural second-person)
can verebilsek (conditional plural third-person)
can verebilseniz (conditional)
can verebilseler (conditional)
can verebilseymişim (inferential)
can verebilseymişsin (conditional second-person singular)
can verebilseymiş (conditional singular third-person)
can verebilseymişiz (conditional first-person plural)
can verebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
can verebilselermiş (conditional plural third-person)
can verebilseydim (conditional past)
can verebilseydin (conditional second-person singular)
can verebilseydi (conditional singular third-person)
can verebilseydik (conditional first-person plural)
can verebilseydiniz (conditional plural second-person)
can verebilselerdi (conditional plural third-person)
can verebileyim (optative singular third-person)
can verebilesin (first-person optative plural)
can verebile (optative plural second-person)
can verebilelim (optative plural third-person)
can verebilesiniz (optative)
can verebileler (optative)
can verebileymişim (inferential optative)
can verebileymişsin (optative second-person singular)
can verebileymiş (optative singular third-person)
can verebileymişiz (first-person optative plural)
can verebileymişsiniz (optative plural second-person)
can verebilelermiş (optative plural third-person)
can verebileydim (optative past)
can verebileydin (optative second-person singular)
can verebileydi (optative singular third-person)
can verebileydik (first-person optative plural)
can verebileydiniz (optative plural second-person)
can verebilelerdi (optative plural third-person)
can verebil (first-person imperative plural)
can verebilsin (imperative plural second-person)
can verebilin (imperative)
can verebilsinler (imperative)
can verebiliniz (imperative second-person singular)
can verebiliniz (imperative plural second-person)
can verebilsene (imperative second-person singular)
can verebilsenize (imperative plural second-person)
can verebilmek (imperative infinitive)
can verebilme (imperative noun-from-verb)
can verebilen (imperative imperfective impersonal participle)
can verebilmiş (imperative impersonal participle perfective)
can verebilecek (imperative impersonal participle prospective)
can verebildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
can verebildiğin (non-prospective participle second-person singular)
can verebildiği (non-prospective participle singular third-person)
can verebildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
can verebildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
can verebildikleri (non-prospective participle plural third-person)
can verebileceğim (imperative participle personal prospective singular)
can verebileceğin (participle prospective second-person singular)
can verebileceği (participle prospective singular third-person)
can verebileceğimiz (first-person participle plural prospective)
can verebileceğiniz (participle plural prospective second-person)
can verebilecekleri (participle plural prospective third-person)
can verebilirken (plural)
can verebilince (specific)
can verebilip
can verebileli
can verebilesiye
can verebildikçe
can verebilerek (plural)
can verebile verebile
can verebilircesine
can veremem (aorist singular third-person)
can veremezsin (aorist first-person plural)
can veremez (aorist plural second-person)
can veremeyiz (aorist plural third-person)
can veremezsiniz (aorist)
can veremezler (aorist)
can veremezmişim (aorist inferential)
can veremezmişsin (aorist second-person singular)
can veremezmiş (aorist singular third-person)
can veremezmişiz (aorist first-person plural)
can veremezmişsiniz (aorist plural second-person)
can veremezlermiş (aorist plural third-person)
can veremezdim (aorist past)
can veremezdin (aorist second-person singular)
can veremezdi (aorist singular third-person)
can veremezdik (aorist first-person plural)
can veremezdiniz (aorist plural second-person)
can veremezlerdi (aorist plural third-person)
can veremezsem (aorist conditional)
can veremezsen (aorist second-person singular)
can veremezse (aorist singular third-person)
can veremezsek (aorist first-person plural)
can veremezseniz (aorist plural second-person)
can veremezlerse (aorist plural third-person)
can veremiyorum (continuative singular third-person)
can veremiyorsun (continuative first-person plural)
can veremiyor (continuative plural second-person)
can veremiyoruz (continuative plural third-person)
can veremiyorsunuz (continuative)
can veremiyorlar (continuative)
can veremiyormuşum (continuative inferential)
can veremiyormuşsun (continuative second-person singular)
can veremiyormuş (continuative singular third-person)
can veremiyormuşuz (continuative first-person plural)
can veremiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
can veremiyorlarmış (continuative plural third-person)
can veremiyordum (continuative past)
can veremiyordun (continuative second-person singular)
can veremiyordu (continuative singular third-person)
can veremiyorduk (continuative first-person plural)
can veremiyordunuz (continuative plural second-person)
can veremiyorlardı (continuative plural third-person)
can veremiyorsam (conditional continuative)
can veremiyorsan (continuative second-person singular)
can veremiyorsa (continuative singular third-person)
can veremiyorsak (continuative first-person plural)
can veremiyorsanız (continuative plural second-person)
can veremiyorlarsa (continuative plural third-person)
can verememişim (inferential singular third-person)
can verememişsin (first-person inferential plural)
can verememiş (inferential plural second-person)
can verememişiz (inferential plural third-person)
can verememişsiniz (inferential)
can verememişler (inferential)
can verememişmişim (inferential)
can verememişmişsin (inferential second-person singular)
can verememişmiş (inferential singular third-person)
can verememişmişiz (first-person inferential plural)
can verememişmişsiniz (inferential plural second-person)
can verememişlermiş (inferential plural third-person)
can verememiştim (inferential past)
can verememiştin (inferential second-person singular)
can verememişti (inferential singular third-person)
can verememiştik (first-person inferential plural)
can verememiştiniz (inferential plural second-person)
can verememişlerdi (inferential plural third-person)
can verememişsem (conditional)
can verememişsen (inferential second-person singular)
can verememişse (inferential singular third-person)
can verememişsek (first-person inferential plural)
can verememişseniz (inferential plural second-person)
can verememişlerse (inferential plural third-person)
can veremeyeceğim (future singular third-person)
can veremeyeceksin (first-person future plural)
can veremeyecek (future plural second-person)
can veremeyeceğiz (future plural third-person)
can veremeyeceksiniz (future)
can veremeyecekler (future)
can veremeyecekmişim (future inferential)
can veremeyecekmişsin (future second-person singular)
can veremeyecekmiş (future singular third-person)
can veremeyecekmişiz (first-person future plural)
can veremeyecekmişsiniz (future plural second-person)
can veremeyeceklermiş (future plural third-person)
can veremeyecektim (future past)
can veremeyecektin (future second-person singular)
can veremeyecekti (future singular third-person)
can veremeyecektik (first-person future plural)
can veremeyecektiniz (future plural second-person)
can veremeyeceklerdi (future plural third-person)
can veremeyeceksem (conditional future)
can veremeyeceksen (future second-person singular)
can veremeyecekse (future singular third-person)
can veremeyeceksek (first-person future plural)
can veremeyecekseniz (future plural second-person)
can veremeyeceklerse (future plural third-person)
can verememekteyim (progressive singular third-person)
can verememektesin (first-person plural progressive)
can verememekte (plural progressive second-person)
can verememekteyiz (plural progressive third-person)
can verememektesiniz (progressive)
can verememekteler (progressive)
can verememekteymişim (inferential progressive)
can verememekteymişsin (progressive second-person singular)
can verememekteymiş (progressive singular third-person)
can verememekteymişiz (first-person plural progressive)
can verememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
can verememektelermiş (plural progressive third-person)
can verememekteydim (past progressive)
can verememekteydin (progressive second-person singular)
can verememekteydi (progressive singular third-person)
can verememekteydik (first-person plural progressive)
can verememekteydiniz (plural progressive second-person)
can verememektelerdi (plural progressive third-person)
can verememekteysem (conditional progressive)
can verememekteysen (progressive second-person singular)
can verememekteyse (progressive singular third-person)
can verememekteysek (first-person plural progressive)
can verememekteyseniz (plural progressive second-person)
can verememektelerse (plural progressive third-person)
can verememeliyim (necessitative singular third-person)
can verememelisin (first-person necessitative plural)
can verememeli (necessitative plural second-person)
can verememeliyiz (necessitative plural third-person)
can verememelisiniz (necessitative)
can verememeliler (necessitative)
can verememeliymişim (inferential)
can verememeliymişsin (necessitative second-person singular)
can verememeliymiş (necessitative singular third-person)
can verememeliymişiz (first-person necessitative plural)
can verememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
can verememelilermiş (necessitative plural third-person)
can verememeliydim (necessitative past)
can verememeliydin (necessitative second-person singular)
can verememeliydi (necessitative singular third-person)
can verememeliydik (first-person necessitative plural)
can verememeliydiniz (necessitative plural second-person)
can verememelilerdi (necessitative plural third-person)
can verememeliysem (conditional)
can verememeliysen (necessitative second-person singular)
can verememeliyse (necessitative singular third-person)
can verememeliysek (first-person necessitative plural)
can verememeliyseniz (necessitative plural second-person)
can verememelilerse (necessitative plural third-person)
can veremedim (past singular third-person)
can veremedin (first-person past plural)
can veremedi (past plural second-person)
can veremedik (past plural third-person)
can veremediniz (past)
can veremediler (past)
can veremediydim (past)
can veremediydin (past second-person singular)
can veremediydi (past singular third-person)
can veremediydik (first-person past plural)
can veremediydiniz (past plural second-person)
can veremedilerdi (past plural third-person)
can veremediysem (conditional past)
can veremediysen (past second-person singular)
can veremediyse (past singular third-person)
can veremediysek (first-person past plural)
can veremediyseniz (past plural second-person)
can veremedilerse (past plural third-person)
can veremesem (conditional singular third-person)
can veremesen (conditional first-person plural)
can veremese (conditional plural second-person)
can veremesek (conditional plural third-person)
can veremeseniz (conditional)
can veremeseler (conditional)
can veremeseymişim (inferential)
can veremeseymişsin (conditional second-person singular)
can veremeseymiş (conditional singular third-person)
can veremeseymişiz (conditional first-person plural)
can veremeseymişsiniz (conditional plural second-person)
can veremeselermiş (conditional plural third-person)
can veremeseydim (conditional past)
can veremeseydin (conditional second-person singular)
can veremeseydi (conditional singular third-person)
can veremeseydik (conditional first-person plural)
can veremeseydiniz (conditional plural second-person)
can veremeselerdi (conditional plural third-person)
can veremeyeyim (optative singular third-person)
can veremeyesin (first-person optative plural)
can veremeye (optative plural second-person)
can veremeyelim (optative plural third-person)
can veremeyesiniz (optative)
can veremeyeler (optative)
can veremeyeymişim (inferential optative)
can veremeyeymişsin (optative second-person singular)
can veremeyeymiş (optative singular third-person)
can veremeyeymişiz (first-person optative plural)
can veremeyeymişsiniz (optative plural second-person)
can veremeyelermiş (optative plural third-person)
can veremeyeydim (optative past)
can veremeyeydin (optative second-person singular)
can veremeyeydi (optative singular third-person)
can veremeyeydik (first-person optative plural)
can veremeyeydiniz (optative plural second-person)
can veremeyelerdi (optative plural third-person)
can vereme (first-person imperative plural)
can veremesin (imperative plural second-person)
can veremeyin (imperative)
can veremesinler (imperative)
can veremeyiniz (imperative second-person singular)
can veremeyiniz (imperative plural second-person)
can veremesene (imperative second-person singular)
can veremesenize (imperative plural second-person)
can verememek (imperative infinitive)
can verememe (imperative noun-from-verb)
can veremeyen (imperative imperfective impersonal participle)
can verememiş (imperative impersonal participle perfective)
can veremeyecek (imperative impersonal participle prospective)
can veremediğim (imperative non-prospective participle personal singular)
can veremediğin (non-prospective participle second-person singular)
can veremediği (non-prospective participle singular third-person)
can veremediğimiz (first-person non-prospective participle plural)
can veremediğiniz (non-prospective participle plural second-person)
can veremedikleri (non-prospective participle plural third-person)
can veremeyeceğim (imperative participle personal prospective singular)
can veremeyeceğin (participle prospective second-person singular)
can veremeyeceği (participle prospective singular third-person)
can veremeyeceğimiz (first-person participle plural prospective)
can veremeyeceğiniz (participle plural prospective second-person)
can veremeyecekleri (participle plural prospective third-person)
can veremezken (plural)
can veremeyince (specific)
can veremeyip
can veremeyeli
can veremeyesiye
can veremedikçe
can veremeyerek (plural)
can veremeye veremeye
can veremezcesine

etymology_text: * It literally means "to give soul, life, being".


rahmetli olmak

links: die die

pos: verb

head

tr

expansion: rahmetli olmak

u

forms:
rahmetli olurum (aorist singular third-person)
rahmetli olursun (aorist first-person plural)
rahmetli olur (aorist plural second-person)
rahmetli oluruz (aorist plural third-person)
rahmetli olursunuz (aorist)
rahmetli olurlar (aorist)
rahmetli olurmuşum (aorist inferential)
rahmetli olurmuşsun (aorist second-person singular)
rahmetli olurmuş (aorist singular third-person)
rahmetli olurmuşuz (aorist first-person plural)
rahmetli olurmuşsunuz (aorist plural second-person)
rahmetli olurlarmış (aorist plural third-person)
rahmetli olurdum (aorist past)
rahmetli olurdun (aorist second-person singular)
rahmetli olurdu (aorist singular third-person)
rahmetli olurduk (aorist first-person plural)
rahmetli olurdunuz (aorist plural second-person)
rahmetli olurlardı (aorist plural third-person)
rahmetli olursam (aorist conditional)
rahmetli olursan (aorist second-person singular)
rahmetli olursa (aorist singular third-person)
rahmetli olursak (aorist first-person plural)
rahmetli olursanız (aorist plural second-person)
rahmetli olurlarsa (aorist plural third-person)
rahmetli oluyorum (continuative singular third-person)
rahmetli oluyorsun (continuative first-person plural)
rahmetli oluyor (continuative plural second-person)
rahmetli oluyoruz (continuative plural third-person)
rahmetli oluyorsunuz (continuative)
rahmetli oluyorlar (continuative)
rahmetli oluyormuşum (continuative inferential)
rahmetli oluyormuşsun (continuative second-person singular)
rahmetli oluyormuş (continuative singular third-person)
rahmetli oluyormuşuz (continuative first-person plural)
rahmetli oluyormuşsunuz (continuative plural second-person)
rahmetli oluyorlarmış (continuative plural third-person)
rahmetli oluyordum (continuative past)
rahmetli oluyordun (continuative second-person singular)
rahmetli oluyordu (continuative singular third-person)
rahmetli oluyorduk (continuative first-person plural)
rahmetli oluyordunuz (continuative plural second-person)
rahmetli oluyorlardı (continuative plural third-person)
rahmetli oluyorsam (conditional continuative)
rahmetli oluyorsan (continuative second-person singular)
rahmetli oluyorsa (continuative singular third-person)
rahmetli oluyorsak (continuative first-person plural)
rahmetli oluyorsanız (continuative plural second-person)
rahmetli oluyorlarsa (continuative plural third-person)
rahmetli olmuşum (inferential singular third-person)
rahmetli olmuşsun (first-person inferential plural)
rahmetli olmuş (inferential plural second-person)
rahmetli olmuşuz (inferential plural third-person)
rahmetli olmuşsunuz (inferential)
rahmetli olmuşlar (inferential)
rahmetli olmuşmuşum (inferential)
rahmetli olmuşmuşsun (inferential second-person singular)
rahmetli olmuşmuş (inferential singular third-person)
rahmetli olmuşmuşuz (first-person inferential plural)
rahmetli olmuşmuşsunuz (inferential plural second-person)
rahmetli olmuşlarmış (inferential plural third-person)
rahmetli olmuştum (inferential past)
rahmetli olmuştun (inferential second-person singular)
rahmetli olmuştu (inferential singular third-person)
rahmetli olmuştuk (first-person inferential plural)
rahmetli olmuştunuz (inferential plural second-person)
rahmetli olmuşlardı (inferential plural third-person)
rahmetli olmuşsam (conditional)
rahmetli olmuşsan (inferential second-person singular)
rahmetli olmuşsa (inferential singular third-person)
rahmetli olmuşsak (first-person inferential plural)
rahmetli olmuşsanız (inferential plural second-person)
rahmetli olmuşlarsa (inferential plural third-person)
rahmetli olacağım (future singular third-person)
rahmetli olacaksın (first-person future plural)
rahmetli olacak (future plural second-person)
rahmetli olacağız (future plural third-person)
rahmetli olacaksınız (future)
rahmetli olacaklar (future)
rahmetli olacakmışım (future inferential)
rahmetli olacakmışsın (future second-person singular)
rahmetli olacakmış (future singular third-person)
rahmetli olacakmışız (first-person future plural)
rahmetli olacakmışsınız (future plural second-person)
rahmetli olacaklarmış (future plural third-person)
rahmetli olacaktım (future past)
rahmetli olacaktın (future second-person singular)
rahmetli olacaktı (future singular third-person)
rahmetli olacaktık (first-person future plural)
rahmetli olacaktınız (future plural second-person)
rahmetli olacaklardı (future plural third-person)
rahmetli olacaksam (conditional future)
rahmetli olacaksan (future second-person singular)
rahmetli olacaksa (future singular third-person)
rahmetli olacaksak (first-person future plural)
rahmetli olacaksanız (future plural second-person)
rahmetli olacaklarsa (future plural third-person)
rahmetli olmaktayım (progressive singular third-person)
rahmetli olmaktasın (first-person plural progressive)
rahmetli olmakta (plural progressive second-person)
rahmetli olmaktayız (plural progressive third-person)
rahmetli olmaktasınız (progressive)
rahmetli olmaktalar (progressive)
rahmetli olmaktaymışım (inferential progressive)
rahmetli olmaktaymışsın (progressive second-person singular)
rahmetli olmaktaymış (progressive singular third-person)
rahmetli olmaktaymışız (first-person plural progressive)
rahmetli olmaktaymışsınız (plural progressive second-person)
rahmetli olmaktalarmış (plural progressive third-person)
rahmetli olmaktaydım (past progressive)
rahmetli olmaktaydın (progressive second-person singular)
rahmetli olmaktaydı (progressive singular third-person)
rahmetli olmaktaydık (first-person plural progressive)
rahmetli olmaktaydınız (plural progressive second-person)
rahmetli olmaktalardı (plural progressive third-person)
rahmetli olmaktaysam (conditional progressive)
rahmetli olmaktaysan (progressive second-person singular)
rahmetli olmaktaysa (progressive singular third-person)
rahmetli olmaktaysak (first-person plural progressive)
rahmetli olmaktaysanız (plural progressive second-person)
rahmetli olmaktalarsa (plural progressive third-person)
rahmetli olmalıyım (necessitative singular third-person)
rahmetli olmalısın (first-person necessitative plural)
rahmetli olmalı (necessitative plural second-person)
rahmetli olmalıyız (necessitative plural third-person)
rahmetli olmalısınız (necessitative)
rahmetli olmalılar (necessitative)
rahmetli olmalıymışım (inferential)
rahmetli olmalıymışsın (necessitative second-person singular)
rahmetli olmalıymış (necessitative singular third-person)
rahmetli olmalıymışız (first-person necessitative plural)
rahmetli olmalıymışsınız (necessitative plural second-person)
rahmetli olmalılarmış (necessitative plural third-person)
rahmetli olmalıydım (necessitative past)
rahmetli olmalıydın (necessitative second-person singular)
rahmetli olmalıydı (necessitative singular third-person)
rahmetli olmalıydık (first-person necessitative plural)
rahmetli olmalıydınız (necessitative plural second-person)
rahmetli olmalılardı (necessitative plural third-person)
rahmetli olmalıysam (conditional)
rahmetli olmalıysan (necessitative second-person singular)
rahmetli olmalıysa (necessitative singular third-person)
rahmetli olmalıysak (first-person necessitative plural)
rahmetli olmalıysanız (necessitative plural second-person)
rahmetli olmalılarsa (necessitative plural third-person)
rahmetli oldum (past singular third-person)
rahmetli oldun (first-person past plural)
rahmetli oldu (past plural second-person)
rahmetli olduk (past plural third-person)
rahmetli oldunuz (past)
rahmetli oldular (past)
rahmetli olduydum (past)
rahmetli olduydun (past second-person singular)
rahmetli olduydu (past singular third-person)
rahmetli olduyduk (first-person past plural)
rahmetli olduydunuz (past plural second-person)
rahmetli oldulardı (past plural third-person)
rahmetli olduysam (conditional past)
rahmetli olduysan (past second-person singular)
rahmetli olduysa (past singular third-person)
rahmetli olduysak (first-person past plural)
rahmetli olduysanız (past plural second-person)
rahmetli oldularsa (past plural third-person)
rahmetli olsam (conditional singular third-person)
rahmetli olsan (conditional first-person plural)
rahmetli olsa (conditional plural second-person)
rahmetli olsak (conditional plural third-person)
rahmetli olsanız (conditional)
rahmetli olsalar (conditional)
rahmetli olsaymışım (inferential)
rahmetli olsaymışsın (conditional second-person singular)
rahmetli olsaymış (conditional singular third-person)
rahmetli olsaymışız (conditional first-person plural)
rahmetli olsaymışsınız (conditional plural second-person)
rahmetli olsalarmış (conditional plural third-person)
rahmetli olsaydım (conditional past)
rahmetli olsaydın (conditional second-person singular)
rahmetli olsaydı (conditional singular third-person)
rahmetli olsaydık (conditional first-person plural)
rahmetli olsaydınız (conditional plural second-person)
rahmetli olsalardı (conditional plural third-person)
rahmetli olayım (optative singular third-person)
rahmetli olasın (first-person optative plural)
rahmetli ola (optative plural second-person)
rahmetli olalım (optative plural third-person)
rahmetli olasınız (optative)
rahmetli olalar (optative)
rahmetli olaymışım (inferential optative)
rahmetli olaymışsın (optative second-person singular)
rahmetli olaymış (optative singular third-person)
rahmetli olaymışız (first-person optative plural)
rahmetli olaymışsınız (optative plural second-person)
rahmetli olalarmış (optative plural third-person)
rahmetli olaydım (optative past)
rahmetli olaydın (optative second-person singular)
rahmetli olaydı (optative singular third-person)
rahmetli olaydık (first-person optative plural)
rahmetli olaydınız (optative plural second-person)
rahmetli olalardı (optative plural third-person)
rahmetli ol (first-person imperative plural)
rahmetli olsun (imperative plural second-person)
rahmetli olun (imperative)
rahmetli olsunlar (imperative)
rahmetli olunuz (imperative second-person singular)
rahmetli olunuz (imperative plural second-person)
rahmetli olsana (imperative second-person singular)
rahmetli olsanıza (imperative plural second-person)
rahmetli olmak (imperative infinitive)
rahmetli olma (imperative noun-from-verb)
rahmetli olan (imperative imperfective impersonal participle)
rahmetli olmuş (imperative impersonal participle perfective)
rahmetli olacak (imperative impersonal participle prospective)
rahmetli olduğum (imperative non-prospective participle personal singular)
rahmetli olduğun (non-prospective participle second-person singular)
rahmetli olduğu (non-prospective participle singular third-person)
rahmetli olduğumuz (first-person non-prospective participle plural)
rahmetli olduğunuz (non-prospective participle plural second-person)
rahmetli oldukları (non-prospective participle plural third-person)
rahmetli olacağım (imperative participle personal prospective singular)
rahmetli olacağın (participle prospective second-person singular)
rahmetli olacağı (participle prospective singular third-person)
rahmetli olacağımız (first-person participle plural prospective)
rahmetli olacağınız (participle plural prospective second-person)
rahmetli olacakları (participle plural prospective third-person)
rahmetli olurken (plural)
rahmetli olunca (specific)
rahmetli olup
rahmetli olalı
rahmetli olasıya
rahmetli oldukça
rahmetli olarak (plural)
rahmetli ola ola
rahmetli olurcasına
rahmetli olmam (aorist negative singular third-person)
rahmetli olmazsın (aorist first-person negative plural)
rahmetli olmaz (aorist negative plural second-person)
rahmetli olmayız (aorist negative plural third-person)
rahmetli olmazsınız (aorist negative)
rahmetli olmazlar (aorist negative)
rahmetli olmazmışım (aorist inferential negative)
rahmetli olmazmışsın (aorist negative second-person singular)
rahmetli olmazmış (aorist negative singular third-person)
rahmetli olmazmışız (aorist first-person negative plural)
rahmetli olmazmışsınız (aorist negative plural second-person)
rahmetli olmazlarmış (aorist negative plural third-person)
rahmetli olmazdım (aorist negative past)
rahmetli olmazdın (aorist negative second-person singular)
rahmetli olmazdı (aorist negative singular third-person)
rahmetli olmazdık (aorist first-person negative plural)
rahmetli olmazdınız (aorist negative plural second-person)
rahmetli olmazlardı (aorist negative plural third-person)
rahmetli olmazsam (aorist conditional negative)
rahmetli olmazsan (aorist negative second-person singular)
rahmetli olmazsa (aorist negative singular third-person)
rahmetli olmazsak (aorist first-person negative plural)
rahmetli olmazsanız (aorist negative plural second-person)
rahmetli olmazlarsa (aorist negative plural third-person)
rahmetli olmuyorum (continuative negative singular third-person)
rahmetli olmuyorsun (continuative first-person negative plural)
rahmetli olmuyor (continuative negative plural second-person)
rahmetli olmuyoruz (continuative negative plural third-person)
rahmetli olmuyorsunuz (continuative negative)
rahmetli olmuyorlar (continuative negative)
rahmetli olmuyormuşum (continuative inferential negative)
rahmetli olmuyormuşsun (continuative negative second-person singular)
rahmetli olmuyormuş (continuative negative singular third-person)
rahmetli olmuyormuşuz (continuative first-person negative plural)
rahmetli olmuyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
rahmetli olmuyorlarmış (continuative negative plural third-person)
rahmetli olmuyordum (continuative negative past)
rahmetli olmuyordun (continuative negative second-person singular)
rahmetli olmuyordu (continuative negative singular third-person)
rahmetli olmuyorduk (continuative first-person negative plural)
rahmetli olmuyordunuz (continuative negative plural second-person)
rahmetli olmuyorlardı (continuative negative plural third-person)
rahmetli olmuyorsam (conditional continuative negative)
rahmetli olmuyorsan (continuative negative second-person singular)
rahmetli olmuyorsa (continuative negative singular third-person)
rahmetli olmuyorsak (continuative first-person negative plural)
rahmetli olmuyorsanız (continuative negative plural second-person)
rahmetli olmuyorlarsa (continuative negative plural third-person)
rahmetli olmamışım (inferential negative singular third-person)
rahmetli olmamışsın (first-person inferential negative plural)
rahmetli olmamış (inferential negative plural second-person)
rahmetli olmamışız (inferential negative plural third-person)
rahmetli olmamışsınız (inferential negative)
rahmetli olmamışlar (inferential negative)
rahmetli olmamışmışım (inferential negative)
rahmetli olmamışmışsın (inferential negative second-person singular)
rahmetli olmamışmış (inferential negative singular third-person)
rahmetli olmamışmışız (first-person inferential negative plural)
rahmetli olmamışmışsınız (inferential negative plural second-person)
rahmetli olmamışlarmış (inferential negative plural third-person)
rahmetli olmamıştım (inferential negative past)
rahmetli olmamıştın (inferential negative second-person singular)
rahmetli olmamıştı (inferential negative singular third-person)
rahmetli olmamıştık (first-person inferential negative plural)
rahmetli olmamıştınız (inferential negative plural second-person)
rahmetli olmamışlardı (inferential negative plural third-person)
rahmetli olmamışsam (conditional negative)
rahmetli olmamışsan (inferential negative second-person singular)
rahmetli olmamışsa (inferential negative singular third-person)
rahmetli olmamışsak (first-person inferential negative plural)
rahmetli olmamışsanız (inferential negative plural second-person)
rahmetli olmamışlarsa (inferential negative plural third-person)
rahmetli olmayacağım (future negative singular third-person)
rahmetli olmayacaksın (first-person future negative plural)
rahmetli olmayacak (future negative plural second-person)
rahmetli olmayacağız (future negative plural third-person)
rahmetli olmayacaksınız (future negative)
rahmetli olmayacaklar (future negative)
rahmetli olmayacakmışım (future inferential negative)
rahmetli olmayacakmışsın (future negative second-person singular)
rahmetli olmayacakmış (future negative singular third-person)
rahmetli olmayacakmışız (first-person future negative plural)
rahmetli olmayacakmışsınız (future negative plural second-person)
rahmetli olmayacaklarmış (future negative plural third-person)
rahmetli olmayacaktım (future negative past)
rahmetli olmayacaktın (future negative second-person singular)
rahmetli olmayacaktı (future negative singular third-person)
rahmetli olmayacaktık (first-person future negative plural)
rahmetli olmayacaktınız (future negative plural second-person)
rahmetli olmayacaklardı (future negative plural third-person)
rahmetli olmayacaksam (conditional future negative)
rahmetli olmayacaksan (future negative second-person singular)
rahmetli olmayacaksa (future negative singular third-person)
rahmetli olmayacaksak (first-person future negative plural)
rahmetli olmayacaksanız (future negative plural second-person)
rahmetli olmayacaklarsa (future negative plural third-person)
rahmetli olmamaktayım (negative progressive singular third-person)
rahmetli olmamaktasın (first-person negative plural progressive)
rahmetli olmamakta (negative plural progressive second-person)
rahmetli olmamaktayız (negative plural progressive third-person)
rahmetli olmamaktasınız (negative progressive)
rahmetli olmamaktalar (negative progressive)
rahmetli olmamaktaymışım (inferential negative progressive)
rahmetli olmamaktaymışsın (negative progressive second-person singular)
rahmetli olmamaktaymış (negative progressive singular third-person)
rahmetli olmamaktaymışız (first-person negative plural progressive)
rahmetli olmamaktaymışsınız (negative plural progressive second-person)
rahmetli olmamaktalarmış (negative plural progressive third-person)
rahmetli olmamaktaydım (negative past progressive)
rahmetli olmamaktaydın (negative progressive second-person singular)
rahmetli olmamaktaydı (negative progressive singular third-person)
rahmetli olmamaktaydık (first-person negative plural progressive)
rahmetli olmamaktaydınız (negative plural progressive second-person)
rahmetli olmamaktalardı (negative plural progressive third-person)
rahmetli olmamaktaysam (conditional negative progressive)
rahmetli olmamaktaysan (negative progressive second-person singular)
rahmetli olmamaktaysa (negative progressive singular third-person)
rahmetli olmamaktaysak (first-person negative plural progressive)
rahmetli olmamaktaysanız (negative plural progressive second-person)
rahmetli olmamaktalarsa (negative plural progressive third-person)
rahmetli olmamalıyım (necessitative negative singular third-person)
rahmetli olmamalısın (first-person necessitative negative plural)
rahmetli olmamalı (necessitative negative plural second-person)
rahmetli olmamalıyız (necessitative negative plural third-person)
rahmetli olmamalısınız (necessitative negative)
rahmetli olmamalılar (necessitative negative)
rahmetli olmamalıymışım (inferential negative)
rahmetli olmamalıymışsın (necessitative negative second-person singular)
rahmetli olmamalıymış (necessitative negative singular third-person)
rahmetli olmamalıymışız (first-person necessitative negative plural)
rahmetli olmamalıymışsınız (necessitative negative plural second-person)
rahmetli olmamalılarmış (necessitative negative plural third-person)
rahmetli olmamalıydım (necessitative negative past)
rahmetli olmamalıydın (necessitative negative second-person singular)
rahmetli olmamalıydı (necessitative negative singular third-person)
rahmetli olmamalıydık (first-person necessitative negative plural)
rahmetli olmamalıydınız (necessitative negative plural second-person)
rahmetli olmamalılardı (necessitative negative plural third-person)
rahmetli olmamalıysam (conditional negative)
rahmetli olmamalıysan (necessitative negative second-person singular)
rahmetli olmamalıysa (necessitative negative singular third-person)
rahmetli olmamalıysak (first-person necessitative negative plural)
rahmetli olmamalıysanız (necessitative negative plural second-person)
rahmetli olmamalılarsa (necessitative negative plural third-person)
rahmetli olmadım (negative past singular third-person)
rahmetli olmadın (first-person negative past plural)
rahmetli olmadı (negative past plural second-person)
rahmetli olmadık (negative past plural third-person)
rahmetli olmadınız (negative past)
rahmetli olmadılar (negative past)
rahmetli olmadıydım (negative past)
rahmetli olmadıydın (negative past second-person singular)
rahmetli olmadıydı (negative past singular third-person)
rahmetli olmadıydık (first-person negative past plural)
rahmetli olmadıydınız (negative past plural second-person)
rahmetli olmadılardı (negative past plural third-person)
rahmetli olmadıysam (conditional negative past)
rahmetli olmadıysan (negative past second-person singular)
rahmetli olmadıysa (negative past singular third-person)
rahmetli olmadıysak (first-person negative past plural)
rahmetli olmadıysanız (negative past plural second-person)
rahmetli olmadılarsa (negative past plural third-person)
rahmetli olmasam (conditional negative singular third-person)
rahmetli olmasan (conditional first-person negative plural)
rahmetli olmasa (conditional negative plural second-person)
rahmetli olmasak (conditional negative plural third-person)
rahmetli olmasanız (conditional negative)
rahmetli olmasalar (conditional negative)
rahmetli olmasaymışım (inferential negative)
rahmetli olmasaymışsın (conditional negative second-person singular)
rahmetli olmasaymış (conditional negative singular third-person)
rahmetli olmasaymışız (conditional first-person negative plural)
rahmetli olmasaymışsınız (conditional negative plural second-person)
rahmetli olmasalarmış (conditional negative plural third-person)
rahmetli olmasaydım (conditional negative past)
rahmetli olmasaydın (conditional negative second-person singular)
rahmetli olmasaydı (conditional negative singular third-person)
rahmetli olmasaydık (conditional first-person negative plural)
rahmetli olmasaydınız (conditional negative plural second-person)
rahmetli olmasalardı (conditional negative plural third-person)
rahmetli olmayayım (negative optative singular third-person)
rahmetli olmayasın (first-person negative optative plural)
rahmetli olmaya (negative optative plural second-person)
rahmetli olmayalım (negative optative plural third-person)
rahmetli olmayasınız (negative optative)
rahmetli olmayalar (negative optative)
rahmetli olmayaymışım (inferential negative optative)
rahmetli olmayaymışsın (negative optative second-person singular)
rahmetli olmayaymış (negative optative singular third-person)
rahmetli olmayaymışız (first-person negative optative plural)
rahmetli olmayaymışsınız (negative optative plural second-person)
rahmetli olmayalarmış (negative optative plural third-person)
rahmetli olmayaydım (negative optative past)
rahmetli olmayaydın (negative optative second-person singular)
rahmetli olmayaydı (negative optative singular third-person)
rahmetli olmayaydık (first-person negative optative plural)
rahmetli olmayaydınız (negative optative plural second-person)
rahmetli olmayalardı (negative optative plural third-person)
rahmetli olma (first-person imperative negative plural)
rahmetli olmasın (imperative negative plural second-person)
rahmetli olmayın (imperative negative)
rahmetli olmasınlar (imperative negative)
rahmetli olmayınız (imperative negative second-person singular)
rahmetli olmayınız (imperative negative plural second-person)
rahmetli olmasana (imperative negative second-person singular)
rahmetli olmasanıza (imperative negative plural second-person)
rahmetli olmamak (imperative infinitive negative)
rahmetli olmama (imperative negative noun-from-verb)
rahmetli olmayan (imperative imperfective impersonal negative participle)
rahmetli olmamış (imperative impersonal negative participle perfective)
rahmetli olmayacak (imperative impersonal negative participle prospective)
rahmetli olmadığım (imperative negative non-prospective participle personal singular)
rahmetli olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
rahmetli olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
rahmetli olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
rahmetli olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
rahmetli olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
rahmetli olmayacağım (imperative negative participle personal prospective singular)
rahmetli olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
rahmetli olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
rahmetli olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
rahmetli olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
rahmetli olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
rahmetli olmazken (negative plural)
rahmetli olmayınca (negative specific)
rahmetli olmayıp (negative)
rahmetli olmayalı (negative)
rahmetli olmayasıya (negative)
rahmetli olmadıkça (negative)
rahmetli olmayarak (negative plural)
rahmetli olmaya olmaya (negative)
rahmetli olmazcasına (negative)
rahmetli olabilurum (aorist singular third-person)
rahmetli olabilursun (aorist first-person plural)
rahmetli olabilur (aorist plural second-person)
rahmetli olabiluruz (aorist plural third-person)
rahmetli olabilursunuz (aorist)
rahmetli olabilurlar (aorist)
rahmetli olabilurmuşum (aorist inferential)
rahmetli olabilurmuşsun (aorist second-person singular)
rahmetli olabilurmuş (aorist singular third-person)
rahmetli olabilurmuşuz (aorist first-person plural)
rahmetli olabilurmuşsunuz (aorist plural second-person)
rahmetli olabilurlarmış (aorist plural third-person)
rahmetli olabilurdum (aorist past)
rahmetli olabilurdun (aorist second-person singular)
rahmetli olabilurdu (aorist singular third-person)
rahmetli olabilurduk (aorist first-person plural)
rahmetli olabilurdunuz (aorist plural second-person)
rahmetli olabilurlardı (aorist plural third-person)
rahmetli olabilursam (aorist conditional)
rahmetli olabilursan (aorist second-person singular)
rahmetli olabilursa (aorist singular third-person)
rahmetli olabilursak (aorist first-person plural)
rahmetli olabilursanız (aorist plural second-person)
rahmetli olabilurlarsa (aorist plural third-person)
rahmetli olabiliyorum (continuative singular third-person)
rahmetli olabiliyorsun (continuative first-person plural)
rahmetli olabiliyor (continuative plural second-person)
rahmetli olabiliyoruz (continuative plural third-person)
rahmetli olabiliyorsunuz (continuative)
rahmetli olabiliyorlar (continuative)
rahmetli olabiliyormuşum (continuative inferential)
rahmetli olabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
rahmetli olabiliyormuş (continuative singular third-person)
rahmetli olabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
rahmetli olabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
rahmetli olabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
rahmetli olabiliyordum (continuative past)
rahmetli olabiliyordun (continuative second-person singular)
rahmetli olabiliyordu (continuative singular third-person)
rahmetli olabiliyorduk (continuative first-person plural)
rahmetli olabiliyordunuz (continuative plural second-person)
rahmetli olabiliyorlardı (continuative plural third-person)
rahmetli olabiliyorsam (conditional continuative)
rahmetli olabiliyorsan (continuative second-person singular)
rahmetli olabiliyorsa (continuative singular third-person)
rahmetli olabiliyorsak (continuative first-person plural)
rahmetli olabiliyorsanız (continuative plural second-person)
rahmetli olabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
rahmetli olabilmişim (inferential singular third-person)
rahmetli olabilmişsin (first-person inferential plural)
rahmetli olabilmiş (inferential plural second-person)
rahmetli olabilmişiz (inferential plural third-person)
rahmetli olabilmişsiniz (inferential)
rahmetli olabilmişler (inferential)
rahmetli olabilmişmişim (inferential)
rahmetli olabilmişmişsin (inferential second-person singular)
rahmetli olabilmişmiş (inferential singular third-person)
rahmetli olabilmişmişiz (first-person inferential plural)
rahmetli olabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
rahmetli olabilmişlermiş (inferential plural third-person)
rahmetli olabilmiştim (inferential past)
rahmetli olabilmiştin (inferential second-person singular)
rahmetli olabilmişti (inferential singular third-person)
rahmetli olabilmiştik (first-person inferential plural)
rahmetli olabilmiştiniz (inferential plural second-person)
rahmetli olabilmişlerdi (inferential plural third-person)
rahmetli olabilmişsem (conditional)
rahmetli olabilmişsen (inferential second-person singular)
rahmetli olabilmişse (inferential singular third-person)
rahmetli olabilmişsek (first-person inferential plural)
rahmetli olabilmişseniz (inferential plural second-person)
rahmetli olabilmişlerse (inferential plural third-person)
rahmetli olabileceğim (future singular third-person)
rahmetli olabileceksin (first-person future plural)
rahmetli olabilecek (future plural second-person)
rahmetli olabileceğiz (future plural third-person)
rahmetli olabileceksiniz (future)
rahmetli olabilecekler (future)
rahmetli olabilecekmişim (future inferential)
rahmetli olabilecekmişsin (future second-person singular)
rahmetli olabilecekmiş (future singular third-person)
rahmetli olabilecekmişiz (first-person future plural)
rahmetli olabilecekmişsiniz (future plural second-person)
rahmetli olabileceklermiş (future plural third-person)
rahmetli olabilecektim (future past)
rahmetli olabilecektin (future second-person singular)
rahmetli olabilecekti (future singular third-person)
rahmetli olabilecektik (first-person future plural)
rahmetli olabilecektiniz (future plural second-person)
rahmetli olabileceklerdi (future plural third-person)
rahmetli olabileceksem (conditional future)
rahmetli olabileceksen (future second-person singular)
rahmetli olabilecekse (future singular third-person)
rahmetli olabileceksek (first-person future plural)
rahmetli olabilecekseniz (future plural second-person)
rahmetli olabileceklerse (future plural third-person)
rahmetli olabilmekteyim (progressive singular third-person)
rahmetli olabilmektesin (first-person plural progressive)
rahmetli olabilmekte (plural progressive second-person)
rahmetli olabilmekteyiz (plural progressive third-person)
rahmetli olabilmektesiniz (progressive)
rahmetli olabilmekteler (progressive)
rahmetli olabilmekteymişim (inferential progressive)
rahmetli olabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
rahmetli olabilmekteymiş (progressive singular third-person)
rahmetli olabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
rahmetli olabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
rahmetli olabilmektelermiş (plural progressive third-person)
rahmetli olabilmekteydim (past progressive)
rahmetli olabilmekteydin (progressive second-person singular)
rahmetli olabilmekteydi (progressive singular third-person)
rahmetli olabilmekteydik (first-person plural progressive)
rahmetli olabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
rahmetli olabilmektelerdi (plural progressive third-person)
rahmetli olabilmekteysem (conditional progressive)
rahmetli olabilmekteysen (progressive second-person singular)
rahmetli olabilmekteyse (progressive singular third-person)
rahmetli olabilmekteysek (first-person plural progressive)
rahmetli olabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
rahmetli olabilmektelerse (plural progressive third-person)
rahmetli olabilmeliyim (necessitative singular third-person)
rahmetli olabilmelisin (first-person necessitative plural)
rahmetli olabilmeli (necessitative plural second-person)
rahmetli olabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
rahmetli olabilmelisiniz (necessitative)
rahmetli olabilmeliler (necessitative)
rahmetli olabilmeliymişim (inferential)
rahmetli olabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
rahmetli olabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
rahmetli olabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
rahmetli olabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
rahmetli olabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
rahmetli olabilmeliydim (necessitative past)
rahmetli olabilmeliydin (necessitative second-person singular)
rahmetli olabilmeliydi (necessitative singular third-person)
rahmetli olabilmeliydik (first-person necessitative plural)
rahmetli olabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
rahmetli olabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
rahmetli olabilmeliysem (conditional)
rahmetli olabilmeliysen (necessitative second-person singular)
rahmetli olabilmeliyse (necessitative singular third-person)
rahmetli olabilmeliysek (first-person necessitative plural)
rahmetli olabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
rahmetli olabilmelilerse (necessitative plural third-person)
rahmetli olabildim (past singular third-person)
rahmetli olabildin (first-person past plural)
rahmetli olabildi (past plural second-person)
rahmetli olabildik (past plural third-person)
rahmetli olabildiniz (past)
rahmetli olabildiler (past)
rahmetli olabildiydim (past)
rahmetli olabildiydin (past second-person singular)
rahmetli olabildiydi (past singular third-person)
rahmetli olabildiydik (first-person past plural)
rahmetli olabildiydiniz (past plural second-person)
rahmetli olabildilerdi (past plural third-person)
rahmetli olabildiysem (conditional past)
rahmetli olabildiysen (past second-person singular)
rahmetli olabildiyse (past singular third-person)
rahmetli olabildiysek (first-person past plural)
rahmetli olabildiyseniz (past plural second-person)
rahmetli olabildilerse (past plural third-person)
rahmetli olabilsem (conditional singular third-person)
rahmetli olabilsen (conditional first-person plural)
rahmetli olabilse (conditional plural second-person)
rahmetli olabilsek (conditional plural third-person)
rahmetli olabilseniz (conditional)
rahmetli olabilseler (conditional)
rahmetli olabilseymişim (inferential)
rahmetli olabilseymişsin (conditional second-person singular)
rahmetli olabilseymiş (conditional singular third-person)
rahmetli olabilseymişiz (conditional first-person plural)
rahmetli olabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
rahmetli olabilselermiş (conditional plural third-person)
rahmetli olabilseydim (conditional past)
rahmetli olabilseydin (conditional second-person singular)
rahmetli olabilseydi (conditional singular third-person)
rahmetli olabilseydik (conditional first-person plural)
rahmetli olabilseydiniz (conditional plural second-person)
rahmetli olabilselerdi (conditional plural third-person)
rahmetli olabileyim (optative singular third-person)
rahmetli olabilesin (first-person optative plural)
rahmetli olabile (optative plural second-person)
rahmetli olabilelim (optative plural third-person)
rahmetli olabilesiniz (optative)
rahmetli olabileler (optative)
rahmetli olabileymişim (inferential optative)
rahmetli olabileymişsin (optative second-person singular)
rahmetli olabileymiş (optative singular third-person)
rahmetli olabileymişiz (first-person optative plural)
rahmetli olabileymişsiniz (optative plural second-person)
rahmetli olabilelermiş (optative plural third-person)
rahmetli olabileydim (optative past)
rahmetli olabileydin (optative second-person singular)
rahmetli olabileydi (optative singular third-person)
rahmetli olabileydik (first-person optative plural)
rahmetli olabileydiniz (optative plural second-person)
rahmetli olabilelerdi (optative plural third-person)
rahmetli olabil (first-person imperative plural)
rahmetli olabilsin (imperative plural second-person)
rahmetli olabilin (imperative)
rahmetli olabilsinler (imperative)
rahmetli olabiliniz (imperative second-person singular)
rahmetli olabiliniz (imperative plural second-person)
rahmetli olabilsene (imperative second-person singular)
rahmetli olabilsenize (imperative plural second-person)
rahmetli olabilmek (imperative infinitive)
rahmetli olabilme (imperative noun-from-verb)
rahmetli olabilen (imperative imperfective impersonal participle)
rahmetli olabilmiş (imperative impersonal participle perfective)
rahmetli olabilecek (imperative impersonal participle prospective)
rahmetli olabildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
rahmetli olabildiğin (non-prospective participle second-person singular)
rahmetli olabildiği (non-prospective participle singular third-person)
rahmetli olabildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
rahmetli olabildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
rahmetli olabildikleri (non-prospective participle plural third-person)
rahmetli olabileceğim (imperative participle personal prospective singular)
rahmetli olabileceğin (participle prospective second-person singular)
rahmetli olabileceği (participle prospective singular third-person)
rahmetli olabileceğimiz (first-person participle plural prospective)
rahmetli olabileceğiniz (participle plural prospective second-person)
rahmetli olabilecekleri (participle plural prospective third-person)
rahmetli olabilurken (plural)
rahmetli olabilince (specific)
rahmetli olabilip
rahmetli olabileli
rahmetli olabilesiye
rahmetli olabildikçe
rahmetli olabilerek (plural)
rahmetli olabile olabile
rahmetli olabilurcasına
rahmetli olamam (aorist singular third-person)
rahmetli olamazsın (aorist first-person plural)
rahmetli olamaz (aorist plural second-person)
rahmetli olamayız (aorist plural third-person)
rahmetli olamazsınız (aorist)
rahmetli olamazlar (aorist)
rahmetli olamazmışım (aorist inferential)
rahmetli olamazmışsın (aorist second-person singular)
rahmetli olamazmış (aorist singular third-person)
rahmetli olamazmışız (aorist first-person plural)
rahmetli olamazmışsınız (aorist plural second-person)
rahmetli olamazlarmış (aorist plural third-person)
rahmetli olamazdım (aorist past)
rahmetli olamazdın (aorist second-person singular)
rahmetli olamazdı (aorist singular third-person)
rahmetli olamazdık (aorist first-person plural)
rahmetli olamazdınız (aorist plural second-person)
rahmetli olamazlardı (aorist plural third-person)
rahmetli olamazsam (aorist conditional)
rahmetli olamazsan (aorist second-person singular)
rahmetli olamazsa (aorist singular third-person)
rahmetli olamazsak (aorist first-person plural)
rahmetli olamazsanız (aorist plural second-person)
rahmetli olamazlarsa (aorist plural third-person)
rahmetli olamıyorum (continuative singular third-person)
rahmetli olamıyorsun (continuative first-person plural)
rahmetli olamıyor (continuative plural second-person)
rahmetli olamıyoruz (continuative plural third-person)
rahmetli olamıyorsunuz (continuative)
rahmetli olamıyorlar (continuative)
rahmetli olamıyormuşum (continuative inferential)
rahmetli olamıyormuşsun (continuative second-person singular)
rahmetli olamıyormuş (continuative singular third-person)
rahmetli olamıyormuşuz (continuative first-person plural)
rahmetli olamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
rahmetli olamıyorlarmış (continuative plural third-person)
rahmetli olamıyordum (continuative past)
rahmetli olamıyordun (continuative second-person singular)
rahmetli olamıyordu (continuative singular third-person)
rahmetli olamıyorduk (continuative first-person plural)
rahmetli olamıyordunuz (continuative plural second-person)
rahmetli olamıyorlardı (continuative plural third-person)
rahmetli olamıyorsam (conditional continuative)
rahmetli olamıyorsan (continuative second-person singular)
rahmetli olamıyorsa (continuative singular third-person)
rahmetli olamıyorsak (continuative first-person plural)
rahmetli olamıyorsanız (continuative plural second-person)
rahmetli olamıyorlarsa (continuative plural third-person)
rahmetli olamamışım (inferential singular third-person)
rahmetli olamamışsın (first-person inferential plural)
rahmetli olamamış (inferential plural second-person)
rahmetli olamamışız (inferential plural third-person)
rahmetli olamamışsınız (inferential)
rahmetli olamamışlar (inferential)
rahmetli olamamışmışım (inferential)
rahmetli olamamışmışsın (inferential second-person singular)
rahmetli olamamışmış (inferential singular third-person)
rahmetli olamamışmışız (first-person inferential plural)
rahmetli olamamışmışsınız (inferential plural second-person)
rahmetli olamamışlarmış (inferential plural third-person)
rahmetli olamamıştım (inferential past)
rahmetli olamamıştın (inferential second-person singular)
rahmetli olamamıştı (inferential singular third-person)
rahmetli olamamıştık (first-person inferential plural)
rahmetli olamamıştınız (inferential plural second-person)
rahmetli olamamışlardı (inferential plural third-person)
rahmetli olamamışsam (conditional)
rahmetli olamamışsan (inferential second-person singular)
rahmetli olamamışsa (inferential singular third-person)
rahmetli olamamışsak (first-person inferential plural)
rahmetli olamamışsanız (inferential plural second-person)
rahmetli olamamışlarsa (inferential plural third-person)
rahmetli olamayacağım (future singular third-person)
rahmetli olamayacaksın (first-person future plural)
rahmetli olamayacak (future plural second-person)
rahmetli olamayacağız (future plural third-person)
rahmetli olamayacaksınız (future)
rahmetli olamayacaklar (future)
rahmetli olamayacakmışım (future inferential)
rahmetli olamayacakmışsın (future second-person singular)
rahmetli olamayacakmış (future singular third-person)
rahmetli olamayacakmışız (first-person future plural)
rahmetli olamayacakmışsınız (future plural second-person)
rahmetli olamayacaklarmış (future plural third-person)
rahmetli olamayacaktım (future past)
rahmetli olamayacaktın (future second-person singular)
rahmetli olamayacaktı (future singular third-person)
rahmetli olamayacaktık (first-person future plural)
rahmetli olamayacaktınız (future plural second-person)
rahmetli olamayacaklardı (future plural third-person)
rahmetli olamayacaksam (conditional future)
rahmetli olamayacaksan (future second-person singular)
rahmetli olamayacaksa (future singular third-person)
rahmetli olamayacaksak (first-person future plural)
rahmetli olamayacaksanız (future plural second-person)
rahmetli olamayacaklarsa (future plural third-person)
rahmetli olamamaktayım (progressive singular third-person)
rahmetli olamamaktasın (first-person plural progressive)
rahmetli olamamakta (plural progressive second-person)
rahmetli olamamaktayız (plural progressive third-person)
rahmetli olamamaktasınız (progressive)
rahmetli olamamaktalar (progressive)
rahmetli olamamaktaymışım (inferential progressive)
rahmetli olamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
rahmetli olamamaktaymış (progressive singular third-person)
rahmetli olamamaktaymışız (first-person plural progressive)
rahmetli olamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
rahmetli olamamaktalarmış (plural progressive third-person)
rahmetli olamamaktaydım (past progressive)
rahmetli olamamaktaydın (progressive second-person singular)
rahmetli olamamaktaydı (progressive singular third-person)
rahmetli olamamaktaydık (first-person plural progressive)
rahmetli olamamaktaydınız (plural progressive second-person)
rahmetli olamamaktalardı (plural progressive third-person)
rahmetli olamamaktaysam (conditional progressive)
rahmetli olamamaktaysan (progressive second-person singular)
rahmetli olamamaktaysa (progressive singular third-person)
rahmetli olamamaktaysak (first-person plural progressive)
rahmetli olamamaktaysanız (plural progressive second-person)
rahmetli olamamaktalarsa (plural progressive third-person)
rahmetli olamamalıyım (necessitative singular third-person)
rahmetli olamamalısın (first-person necessitative plural)
rahmetli olamamalı (necessitative plural second-person)
rahmetli olamamalıyız (necessitative plural third-person)
rahmetli olamamalısınız (necessitative)
rahmetli olamamalılar (necessitative)
rahmetli olamamalıymışım (inferential)
rahmetli olamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
rahmetli olamamalıymış (necessitative singular third-person)
rahmetli olamamalıymışız (first-person necessitative plural)
rahmetli olamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
rahmetli olamamalılarmış (necessitative plural third-person)
rahmetli olamamalıydım (necessitative past)
rahmetli olamamalıydın (necessitative second-person singular)
rahmetli olamamalıydı (necessitative singular third-person)
rahmetli olamamalıydık (first-person necessitative plural)
rahmetli olamamalıydınız (necessitative plural second-person)
rahmetli olamamalılardı (necessitative plural third-person)
rahmetli olamamalıysam (conditional)
rahmetli olamamalıysan (necessitative second-person singular)
rahmetli olamamalıysa (necessitative singular third-person)
rahmetli olamamalıysak (first-person necessitative plural)
rahmetli olamamalıysanız (necessitative plural second-person)
rahmetli olamamalılarsa (necessitative plural third-person)
rahmetli olamadım (past singular third-person)
rahmetli olamadın (first-person past plural)
rahmetli olamadı (past plural second-person)
rahmetli olamadık (past plural third-person)
rahmetli olamadınız (past)
rahmetli olamadılar (past)
rahmetli olamadıydım (past)
rahmetli olamadıydın (past second-person singular)
rahmetli olamadıydı (past singular third-person)
rahmetli olamadıydık (first-person past plural)
rahmetli olamadıydınız (past plural second-person)
rahmetli olamadılardı (past plural third-person)
rahmetli olamadıysam (conditional past)
rahmetli olamadıysan (past second-person singular)
rahmetli olamadıysa (past singular third-person)
rahmetli olamadıysak (first-person past plural)
rahmetli olamadıysanız (past plural second-person)
rahmetli olamadılarsa (past plural third-person)
rahmetli olamasam (conditional singular third-person)
rahmetli olamasan (conditional first-person plural)
rahmetli olamasa (conditional plural second-person)
rahmetli olamasak (conditional plural third-person)
rahmetli olamasanız (conditional)
rahmetli olamasalar (conditional)
rahmetli olamasaymışım (inferential)
rahmetli olamasaymışsın (conditional second-person singular)
rahmetli olamasaymış (conditional singular third-person)
rahmetli olamasaymışız (conditional first-person plural)
rahmetli olamasaymışsınız (conditional plural second-person)
rahmetli olamasalarmış (conditional plural third-person)
rahmetli olamasaydım (conditional past)
rahmetli olamasaydın (conditional second-person singular)
rahmetli olamasaydı (conditional singular third-person)
rahmetli olamasaydık (conditional first-person plural)
rahmetli olamasaydınız (conditional plural second-person)
rahmetli olamasalardı (conditional plural third-person)
rahmetli olamayayım (optative singular third-person)
rahmetli olamayasın (first-person optative plural)
rahmetli olamaya (optative plural second-person)
rahmetli olamayalım (optative plural third-person)
rahmetli olamayasınız (optative)
rahmetli olamayalar (optative)
rahmetli olamayaymışım (inferential optative)
rahmetli olamayaymışsın (optative second-person singular)
rahmetli olamayaymış (optative singular third-person)
rahmetli olamayaymışız (first-person optative plural)
rahmetli olamayaymışsınız (optative plural second-person)
rahmetli olamayalarmış (optative plural third-person)
rahmetli olamayaydım (optative past)
rahmetli olamayaydın (optative second-person singular)
rahmetli olamayaydı (optative singular third-person)
rahmetli olamayaydık (first-person optative plural)
rahmetli olamayaydınız (optative plural second-person)
rahmetli olamayalardı (optative plural third-person)
rahmetli olama (first-person imperative plural)
rahmetli olamasın (imperative plural second-person)
rahmetli olamayın (imperative)
rahmetli olamasınlar (imperative)
rahmetli olamayınız (imperative second-person singular)
rahmetli olamayınız (imperative plural second-person)
rahmetli olamasana (imperative second-person singular)
rahmetli olamasanıza (imperative plural second-person)
rahmetli olamamak (imperative infinitive)
rahmetli olamama (imperative noun-from-verb)
rahmetli olamayan (imperative imperfective impersonal participle)
rahmetli olamamış (imperative impersonal participle perfective)
rahmetli olamayacak (imperative impersonal participle prospective)
rahmetli olamadığım (imperative non-prospective participle personal singular)
rahmetli olamadığın (non-prospective participle second-person singular)
rahmetli olamadığı (non-prospective participle singular third-person)
rahmetli olamadığımız (first-person non-prospective participle plural)
rahmetli olamadığınız (non-prospective participle plural second-person)
rahmetli olamadıkları (non-prospective participle plural third-person)
rahmetli olamayacağım (imperative participle personal prospective singular)
rahmetli olamayacağın (participle prospective second-person singular)
rahmetli olamayacağı (participle prospective singular third-person)
rahmetli olamayacağımız (first-person participle plural prospective)
rahmetli olamayacağınız (participle plural prospective second-person)
rahmetli olamayacakları (participle plural prospective third-person)
rahmetli olamazken (plural)
rahmetli olamayınca (specific)
rahmetli olamayıp
rahmetli olamayalı
rahmetli olamayasıya
rahmetli olamadıkça
rahmetli olamayarak (plural)
rahmetli olamaya olamaya
rahmetli olamazcasına

etymology_text: * It literally means "to become deceased".